"Devletçilik" ilkesinin anayasaya dahil edilmesi , 1931
30'lu yılların başlangıcında, Türkiye'nin kalkınması için yeterli görülmeyen liberal ekonomiye karşı tepki oluşmaya başlamıştır. Devletçilik ilkesi ile sanayileşmenin planlı bir politika olduğu belgelenmek istenmiştir. Ülke çıkarları düşünülerek oluşturulan bu ekonomi anlayışıyla, özel girişimin etkin olmayı başaramadığı alanlarda devlet görev üstlenebilecek ve müdahale edebilecekti. Devlet, kamu sektörü olmak için değil, sanayileri kurup müteşebbislere devretmek için bu modele geçmiştir. Yüksek gümrük tarifeleri yerli endüstriyi yabancı rekabetten koruyarak gelişmesini sağlayacak, temel tüketim ve ara mallarda ithal ikamesi sağlanacaktı. İthal ikamesinde "un, şeker, pamuk, kömür, demir, akaryakıt" projelerine öncelik verilmesi, bu temel malların yurtiçinde üretilmesi sayesinde dışa bağımlılığın kalmaması hedeflenmiştir.